Są tacy, którzy twierdzą, że starych psów się nie leczy. Są też zaskoczeni, że starszy pies choruje - podobnie jak człowiek.
Dzięki postępowi medycyny weterynaryjnej, odpowiedniemu żywieniu i lepszej opiece psy żyją dziś znacznie dłużej niż jeszcze kilkanaście lat temu. Wraz z wiekiem rośnie jednak ryzyko występowania wielu chorób przewlekłych, które mogą znacząco wpływać na komfort życia zwierzęcia.
Starzenie nie jest chorobą, ale naturalnym procesem biologicznym prowadzącym do stopniowego osłabienia funkcji organizmu. Właściwa profilaktyka i regularne badania pozwalają wykryć wiele problemów na wczesnym etapie, kiedy leczenie jest najbardziej skuteczne.
Kiedy pies staje się seniorem?
Moment wejścia psa w wiek senioralny zależy od wielkości rasy.
Przyjmuje się, że psy ras olbrzymich stają się seniorami około 6.–7. roku życia, psy ras dużych około 7.–8. roku życia, psy ras średnich około 8.–10. roku życia, psy ras małych około 10.–12. roku życia.
Od tego momentu zaleca się wykonywanie badań profilaktycznych przynajmniej raz na 6–12 miesięcy.
Jedną z najczęściej diagnozowanych chorób starszych psów jest choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoarthritis). Do objawów choroby należy:
- sztywność po odpoczynku,
- niechęć do spacerów,
- trudności podczas wstawania,
- kulawizna,
- problemy ze wchodzeniem po schodach,
- niechęć do skakania.
Leczenie ma na celu przede wszystkim ograniczenie bólu oraz spowolnienie postępu zmian. Może obejmować: leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, rehabilitację, fizjoterapię, kontrolę masy ciała, suplementację wspomagającą stawy.
Przewlekła choroba nerek - nerki wraz z wiekiem stopniowo tracą swoją wydolność. Choroba często rozwija się przez wiele miesięcy bez wyraźnych objawów. Objawy choroby to:
- zwiększone pragnienie,
- częstsze oddawanie moczu,
- utrata masy ciała,
- osłabienie,
- brak apetytu,
- nieprzyjemny zapach z pyska.
Choroby nerek nie można całkowicie wyleczyć, ale odpowiednia terapia pozwala znacząco wydłużyć życie psa. Stosuje się między innymi: specjalistyczne diety nerkowe, płynoterapię, leczenie nadciśnienia, leczenie nudności i zaburzeń elektrolitowych. Najważniejsze znaczenie mają regularne badania krwi i moczu, które pozwalają wykryć problem zanim pojawią się objawy kliniczne.
Choroby serca - u starszych psów często diagnozuje się przewlekłą chorobę zastawki mitralnej oraz kardiomiopatie. Objawy towarzyszące chorobie:
- kaszel,
- szybkie męczenie się,
- duszność,
- omdlenia,
- nietolerancja wysiłku.
Leczenie w zależności od rodzaju schorzenia obejmuje leki wspomagające pracę serca, leki obniżające ciśnienie, diety wspierające układ krążenia, regularne badania kardiologiczne.
Ryzyko wystąpienia chorób nowotworowych wzrasta wraz z wiekiem. Najczęściej spotykane są:
- guzy skóry,
- nowotwory gruczołu mlekowego,
- chłoniaki,
- nowotwory śledziony,
- nowotwory jamy ustnej.
Objawy, które powinny nas zaniepokoić:
- guzki i zgrubienia,
- utrata apetytu,
- spadek masy ciała,
- przewlekłe zmęczenie,
- krwawienia,
- niegojące się rany.
W zależności od rozpoznania może obejmować: zabieg chirurgiczny, chemioterapię, radioterapię, leczenie paliatywne.
Zespół dysfunkcji poznawczej bywa porównywany do choroby Alzheimera u ludzi. Objawy takie jak:
- dezorientacja,
- zaburzenia snu,
- wpatrywanie się w ściany,
- pogorszenie kontaktu z opiekunem,
- zmiana zachowania,
- załatwianie potrzeb fizjologicznych w domu.
Choć nie istnieje całkowite wyleczenie, możliwe jest spowolnienie postępu choroby. Stosuje się: specjalistyczne diety, terapię środowiskową, leki wspomagające funkcje neurologiczne, wzbogacanie środowiska i stymulację umysłową.
Choroby endokrynologiczne - u starszych psów częściej występują zaburzenia hormonalne. Najczęstsze z nich to niedoczynność tarczycy, zespół Cushinga, cukrzyca.
Objawy:- zwiększone pragnienie,
- częstsze oddawanie moczu,
- zmiany masy ciała,
- osłabienie,
- pogorszenie jakości sierści.
Terapia zależy od konkretnego schorzenia i często wymaga leczenia przez całe życie.
Choroby stomatologiczne - problemy z uzębieniem dotyczą większości starszych psów.
- nieprzyjemny zapach z pyska
- trudności podczas jedzenia,
- ślinienie,
- krwawienie z dziąseł.
Leczenie obejmuje: profesjonalne czyszczenie zębów, ekstrakcje chorych zębów, leczenie stanów zapalnych.
Jak dbać o zdrowie psiego seniora?
Opieka nad starszym psem powinna obejmować: badania kontrolne co najmniej raz na 6–12 miesięcy, regularne badania krwi i moczu, monitorowanie masy ciała, odpowiednią dietę dostosowaną do wieku, codzienną aktywność fizyczną, profilaktykę stomatologiczną, obserwację zmian zachowania.
Wiele chorób wieku senioralnego rozwija się stopniowo i przez długi czas nie daje wyraźnych objawów. Dlatego regularne wizyty kontrolne są jednym z najważniejszych elementów profilaktyki.
Strona używa plików cookies do celów funkcjonalnych oraz statystycznych