Blog

Szczepienie przeciwko wściekliźnie

Obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie, zgodnie z ustawą o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt podlegają psy powyżej 3. miesiąca życia. Posiadacze psów są obowiązani zaszczepić psy przeciwko wściekliźnie w terminie 30 dni od dnia ukończenia przez psa 3. miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia. Szczepień psów przeciwko wściekliźnie dokonują lekarze weterynarii świadczący usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt. Po przeprowadzeniu szczepienia posiadaczowi psa wydaje się zaświadczenie lub dokonuje się wpisu w paszporcie.

Koty nie muszą być obowiązkowo szczepione przeciwko wściekliźnie, natomiast przy wyjeździe za granicę będzie już to wymagane.

Rodzaj dodatkowych szczepień należy określić indywidualnie dla danego zwierzęcia, z uwzględnieniem szeregu danych, m.in.: stopnia narażenia na patogeny. Psy i koty przebywające w skupiskach zwierząt (hotele, wystawy, hodowle, itp.) można szczepić przeciw chorobom górnych dróg oddechowych. U kotów wychodzących, narażonych na pogryzienia przez inne koty czy mogących mieć kontakt z ich śliną, można zastosować szczepienia przeciwko wściekliźnie czy białaczce (FeLV). Ważne jest, aby
szczepienie przeciwko białaczce kotów poprzedzić badaniem na obecność antygenu wirusa tej choroby we krwi pacjenta. Zwierzęta z dodatnim wynikiem tego badania nie powinny być szczepione przeciwko białaczce.

Szczepienia młodych zwierząt

Właściciele zwierząt w bardzo różnych terminach zgłaszają się na pierwsze szczepienia swoich zwierząt. Każda taka wizyta wymaga opracowania indywidualnego planu szczepień, dopasowanego do: wieku zwierzęcia, jego historii, środowiska, w jakim przebywa lub będzie przebywać. Zakwalifikowanie zwierzęcia do szczepienia powinno odbywać się zawsze po przeprowadzeniu wywiadu klinicznego oraz wykonaniu badania klinicznego pacjenta i uznaniu go za zdrowego oraz zdolnego do szczepienia. Konieczne jest zwrócenie uwagi na potencjalne wystąpienie stanu immunosupresji u nowo nabytych zwierząt, która nie sprzyja prawidłowemu wytwarzaniu odporności. Może się ona rozwijać w wyniku działania stresu wywołanego podróżą, zmianą otoczenia czy rozłąką z poprzednim stadem. Dlatego zaleca się odczekać kilka dni przed immunizacją takiego zwierzęcia.

„Luka immunologiczna”

Zdecydowana większość szczeniąt i kociąt zaraz po urodzeniu pobiera siarę bogatą w przeciwciała. Ten naturalny sposób odporności biernej przez pierwsze kilka tygodni chroni młode psy i koty przed zakażeniem. Wraz z biegiem czasu przeciwciała matczyne zanikają, nie stanowiąc już dostatecznej ochrony. Pomimo obniżania się poziomu tych przeciwciał w czasie rozpoczynania szczepień, nadal są one w wystarczająco wysokim stężeniu, by inaktywować antygeny zawarte w standardowych szczepionkach (szczególnie inaktywowanych). Zjawisko to nazywane jest „luką immunologiczną”, uznaje się, że okres ten przypada pomiędzy 4.-8. a 12.-14. tygodniem życia zwierzęcia.

Kwarantanna w trakcie okresu szczepień jest ważnym elementem ochrony, lecz często niedocenianym. Całkowita izolacja szczenięcia od świata zewnętrznego może wpływać niekorzystnie na jego zdrowie psychiczne oraz funkcje poznawcze. W okresie pierwszych szczepień szczenięta powinny kategorycznie unikać miejsc, w których występuje większe ryzyko kontaktu z patogenami, jak np. miejskie parki dla psów. Psy, z którymi będą kontaktować się szczenięta, powinny być: zdrowe, odrobaczone oraz zaszczepione. Właściciel nie powinien dopuszczać do kontaktu szczenięcia z obcymi mu zwierzętami.

Zdecydowana większość szczepionek przeznaczona jest do podawania w formie iniekcji, tylko niektóre szczepionki są przeznaczone do podawania donosowego.

Nie szczepimy:

• zwierząt w stanie znieczulenia ogólnego
• zwierząt w trakcie terapii immunosupresyjnej
• zwierząt chorych
• zwierząt w trakcie leczenia
• zwierząt w trakcje obserwacji na wściekliznę

Działania niepożądane

Szczepionki, jak inne preparaty lecznicze, mogą powodować wystąpienie działań niepożądanych, obserwowane są nieswoiste dolegliwości, jak: odczyny w miejscu iniekcji, przejściowy spadek apetytu, osłabienie czy kulawizny. Zazwyczaj mijają one samoistnie w przeciągu kilku dni. Wystąpić mogą również reakcje nadwrażliwości różnych typów. Ostre odczyny w postaci obrzęku naczynioruchowego czy anafilaksji wymagają natychmiastowej interwencji lekarskiej. Powikłaniem o wyraźnej korelacji z uprzednim wykonaniem szczepienia jest również występowanie mięsaka poiniekcyjnego u kotów (dawniej określanego jako „poszczepienny”). Chirurgiczne usunięcie tego typu zmian wykonywane jest z zachowaniem odpowiednio dużego marginesu zdrowych tkanek.

🐶 SZCZEPIENIA PSA

⬇️6–8 tydzień życia

💉 Pierwsze szczepienie przeciw: Nosówce, Parwowirozie

⬇️9–12 tydzień życia

💉 Kolejna dawka przeciw: Nosówce, Parwowirozie, Zakaźnemu zapaleniu wątroby psów

⬇️12–16 tydzień życia

💉 Ostatnia dawka szczenięca przeciwko: Nosówce, Parwowirozie, Zakaźnemu zapaleniu wątroby psów, Kaszel kenelowy, Wścieklizna

⬇️12 miesięcy

💉 Szczepienie przypominające

⬇️ Dorosły pies

Szczepienia co 2-3 lata przeciw: Nosówce, Parwowirozie, Zakaźnemu zapaleniu wątroby

Szczepienia co rok przeciw: Leptospiroza, Kaszel kenelowy

🐱 SZCZEPIENIA KOTA

⬇️8–9 tydzień życia

💉 Pierwsze szczepienie przeciw: Panleukopenii („koci tyfus”), Herpeswirusowi kotów, Kaliciwirusowi kotów

⬇️12 tydzień życia

💉 Kolejna dawka

⬇️16 tydzień życia

💉 Ostatnia dawka kocięcia

⬇️12 miesięcy

💉 Szczepienie przypominające

⬇️Dorosły kot

Szczepienie co 2-3 lata

🔄 Przeciwko Białaczce kotów (FeLV) u kotów wychodzących, zwykle co roku oraz wścieklizna co 3 lata